Yargıtay, hırsızlık suçunda bölge adliye mahkemesinin 5271 sayılı kanunun 280. maddesi dışındaki nedenlerle duruşmasız bozma kararının hukuka açıkça aykırı olduğunu ve adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini tespit ediyor.
Özet: Bölge adliye mahkemesinin, hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi kararını, Ceza Muhakemesi Kanununda duruşma açmaksızın bozma kararı verilebilecek haller dışında bir nedenle dosya üzerinden bozmasının, hukuka ağır aykırılık teşkil ettiği; zira bu durumun, Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında da belirtildiği üzere, adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkını ihlal ettiği ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş hüküm niteliğinde olduğu vurgulanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2026/4420 E.  ,  2026/9698 K.
    "İçtihat Metni"

    MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
    SAYISI : 2025/971 E., 2025/1761 K.
    SUÇ : Hırsızlık
    HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
    TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
    İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
    5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, hukuka aykırı delil ile mahkûmiyet kararı verildiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
    5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/82 Esas, 2022/185 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/240 Esas, 2023/839 Karar sayılı kararı ile “... Katılana ait Denizbank hesabından, katılanın herhangi bir işlemi olmaksızın bilgisi ve rızası dışında, sanığın Denizbank hesabına 2.580,00 TL paranın internet bankacılığı üzerinden havale edildiğinin, Denizbank'ın 12/10/2020 tarihli yazısı, katılanın beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e madde ve fıkrasında düzenlenen "bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde, 5237 sayılı TCK'nın 245/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,...” nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,
    Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/240 Esas, 2023/839 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2024 tarihli ve 2023/160 Esas, 2024/240 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
    5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
    Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.