Yargıtay 3. Ceza Dairesi, silahlı terör örgütüne üyelik suçundan verilen mahkûmiyet kararını, sanığın etkin pişmanlık kapsamında kolluğa bilgi vermesi nedeniyle TCK 221/4 hükmünün uygulanmaması sebebiyle bozdu.
Özet: Yargıtay, silahlı terör örgütüne üyelik suçundan mahkum edilen sanığın, soruşturma aşamasında kendiliğinden kolluk birimine giderek örgüt ve mensupları hakkında etkin pişmanlık kapsamında kapsamlı bilgiler verdiğinin anlaşıldığı durumlarda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 221. maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulmasını hukuka aykırı bulmuş; bu nedenle, Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını onayan istinaf başvurusunun reddi kararını bozarak dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1984 E., 2022/998 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/15 E., 2020/205 K.SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmaHÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4-son, 62, 221/5, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaBölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığın, dosya içerisinde yer alan 18.11.2019 tarihli yakalama ve teslim tutanağına göre kendiliğinden kolluk birimine giderek soruşturma aşamasından itibaren etkin pişmanlık kapsamında örgüt ve mensupları hakkında örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konum ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 221. maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.