yargıtay 3. ceza dairesi, silahlı terör örgütü üyeliği mahkumiyetinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmasını anayasa ve tckya aykırı bularak hükmü bozdu.

Yargıtay 3. Ceza Dairesi, silahlı terör örgütü üyeliği mahkumiyetinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmasını Anayasa ve TCKya aykırı bularak hükmü bozdu.

Özet: Yargıtay, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının esas yönünden hukuka uygun olduğunu, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin ve delil elde edilişinin kanuna uygun bulunduğunu tespit ederek eylemin doğru nitelendirildiğini belirtmiş, ancak ilk derece mahkemesince temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak kabul edilmesi ve kanuna aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması nedeniyle, Anayasanın 138, TCKnın 3 ve 61. maddelerine aykırılık bulunduğunu belirterek, sanık müdafiinin temyiz istemini bu sebeple yerinde görerek hükmün bozulmasına karar vermiştir.

3. Ceza Dairesi 2023/7969 E. , 2026/3023 K.

"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/357 E., 2021/1676 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/21E., 2020/50 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kabul edilen sanığın mahkumiyetine ilişkin yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen esasa müessir iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz istemlerinin reddine, ancak;

Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak nazara alınamayacağı da gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.