Hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf reddi üzerine, eksik inceleme ve haksız tahrik iddialarıyla temyiz edilen hükmün Yargıtay tarafından, TCK 43/2 eleştirisiyle birlikte hukuka uygun bulunarak onanması.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün, bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi suretiyle onanmasının ardından sanık müdafiinin yetersiz delil, eksik inceleme ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay, sanığın eyleminin kanuna uygun olarak saptandığı, mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde olduğu, birden fazla mağdura karşı işlenen eylemde ceza artırım oranında eksiklik bulunsa da aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararında hukuka aykırılık görmeyerek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2307 E., 2024/513 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi, yeterli ve somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇESanığın savunması, katılanların ve şikayetçilerin beyanları, tanığın anlatımı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve koşulları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,Sanığın eylemini beş katılan ve şikayetçiye karşı işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi gereğince arttırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemişse de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında başkaca hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... 60. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.04.2026 tarihinde karar verildi.