Sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması yönündeki temyiz başvurusunun Yargıtay tarafından esastan reddedilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına dair temyiz başvurusunu inceleyen yüksek mahkeme, sanığın savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamındaki kanıtları değerlendirerek sanığın eyleminin suç niteliğinde olduğunu ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı yönündeki mahkeme takdirinin yerinde olduğunu tespit etmiş; adli sicil kaydındaki tekerrür meselesinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma nedeni teşkil etmeyen bir eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına oybirliğiyle karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/6490 E.  ,  2026/8022 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/690 E., 2024/793 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanığın savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ve koşulları oluşmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamların en ağır olanı tekerrüre esas alınmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede eleştiri dışında başkaca hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uyguın olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.04.2026 tarihinde karar verildi.