Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanığın tüm temyiz itirazlarını reddederek oy birliğiyle onadı.
Özet: Sanık hakkında görülen hırsızlık davasında, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak yeni bir hüküm kurulması üzerine yapılan temyiz başvurusu incelenmiştir; sanığın savunma hakkının kısıtlandığı, delil bulunmadığı veya beraat etmesi gerektiği yönündeki temyiz nedenleri değerlendirilmiş, ancak kurulan hükümde hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı tespit edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin yerinde görülmeyerek reddine ve hükmün tebliğnameye uygun olarak onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1917 E., 2025/2432 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM: İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı, delil olmadığı, suçu işlemediğinden beraat kararı verilmesi veya lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.