Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun delil yetersizliği ve çelişkili beyan iddialarıyla reddi kararını hukuka uygun bularak oy birliğiyle onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan yargılanan sanık hakkında verilen hükme karşı müdafi tarafından yapılan temyiz başvurusunda, delil yetersizliği, beyan çelişkileri, zarar ve şikayet olmaması, etkin pişmanlık hükümleri uygulanması ve beraat verilmesi gerektiği ileri sürülmüş; ancak yapılan incelemede ilk derece mahkemesinin kararında hukuka aykırılık veya isabetsizlik bulunmadığı tespit edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek önceki hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3819 E., 2023/5126 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, delil olmadığı, beyanların çelişkili olduğu, zarar ve şikâyetin olmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve beraat kararı verilmesine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çine Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.