Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunu inceleyerek, tekerrür hükümleri yönünden bozma nedeni görmeyip onama kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine, sanıklar hakkında Türk Ceza Kanununun 58/6-7. maddesine göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas oluşturan birden fazla mahkûmiyetin infaz aşamasında dikkate alınmasının mümkün olduğu ve bu durumun hükmün bozulmasını gerektiren bir neden teşkil etmediği değerlendirilmiştir; yapılan duruşma, toplanan deliller, gerekçe, uyulan bozma kararı ve hakimin takdir yetkisi göz önüne alındığında, temyiz nedenlerinin yerinde olmadığına oy birliğiyle karar verilerek, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2026/2397 E.  ,  2026/7701 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/471 E., 2022/489 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi uygulamasına esas alınan ilâmlarında birden fazla mahkûmiyet hükmünün bulunduğu anlaşılmakla, en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.