Özet: Sunulan hukuki evrakta, davalı vekilince yapılan temyiz başvurusunun, yargılama konusu alacak miktarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun belirlediği temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle usulden reddedildiği, bu bağlamda mahkemenin, değeri kanunda belirtilen eşiği aşmayan davalara ilişkin nihai kararların temyiz edilemeyeceği ilkesine dayanarak, davalının temyiz dilekçesini kabul etmeyerek yargılamayı sonuçlandırdığı ve peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine hükmettiği anlaşılmaktadır.