Karşılıksız yararlanma suçundan beraat eden sanık hakkında Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin önceki bozmaya eylemli uyum sağlayan yeni hükmünü hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Bölge Adliye Mahkemesinin karşılıksız yararlanma suçundan verdiği beraat kararının Yargıtay tarafından bozulması sonrasında, mahkemenin direnme kararı verdiğini belirtse de bozmaya eylemli olarak uyarak yeni gerekçelerle tekrar beraat hükmü kurması üzerine, katılan vekilinin kurum zararının giderilmediği ve abonelik tesis edilmeden enerji kullanıldığı yönündeki temyiz itirazları incelenerek, kurulan beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmasıyla temyiz istemi esastan reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Ceza DairesiSAYISI : 2025/2499 E. 2025/1950 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanmaHÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.10.2023 tarihli, 2022/785 Esas, 2023/1804 Karar sayılı kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2024/652 Esas, 2025/9118 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de; bozma doğrultusunda keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, direnme kararında, bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni ve farklı gerekçeler gösterildiği, bu itibarla direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu anlaşılarak ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, kurum zararının giderilmediği, abonelik tesis edilmeden enerji kullanıldığı, mahkeme kanaatinin hayatın olağan akışıyla çeliştiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla beraat kararı hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.