Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının "kasıt yokluğu" ve "adil yargılanma ihlali" itirazlarını reddederek hukuka uygun bulup onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesi sonucu hukuka uygun bulunarak esastan reddedilmesi üzerine, sanık ve müdafiinin hırsızlık kastının bulunmadığı, adil yargılanma hakkının ihlal edildiği ve zararın tamamından sanığın sorumlu tutulmaması gerektiği iddialarına dayanan temyiz başvuruları, yapılan değerlendirme neticesinde yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve sanık hakkında tesis edilen mahkûmiyet kararı usul ve yasaya uygun bulunarak onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/8138 E.  ,  2026/10883 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/3545 E., 2024/868 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEMYİZ EDENKLER: Sanık ve müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin '' Hırsızlık yapma kastının bulunmadığı, adil yargılanma hakkının engellendiği, eylemi tek başına gerçekleştirmediğinden ötürü zararın tamamının sanık tarafından karşılanmasının beklenmesinin hukuka aykırı olduğuna '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.