Yargıtay 2. Ceza Dairesi, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının istinaf yoluyla mahkumiyete çevrilmesini uygun bularak, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarına yönelik temyiz itirazlarını esastan reddetti ve kararı onadı.
Özet: Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, istinaf mahkemesince kaldırılarak mahkûmiyete dönüştürülmesi üzerine, sanık ve müdafiinin temyiz başvuruları değerlendirilmiştir; sanığın kamera kayıtlarındaki kişinin kendisi olmadığı, uyuşturucu etkisiyle suçun üzerine yıkıldığı ve müdafiinin bilirkişi raporunun kesin olmadığı, müdafi hazır olmaksızın alınan ifadenin geçersiz olduğu yönündeki itirazları, mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin usul ve yasaya uygun mahkûmiyet kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/8141 E.  ,  2026/10881 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 27.03.2024
SAYISI : 2023/2551 E., 2024/1110 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin ''Kamera kayıtlarındaki kişinin kendisi olmadığına, uyuşturucu madde etkisinde olması fırsat bilinerek kolluk tarafından bu suçun üzerine yıkıldığına'' ve sanık müdafiinin temyiz isteminin '' Bilirkişi raporunda belirtilen benzerlik ifadelerinin kesinlik ifade etmediği,müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifadenin mahkemede sanık tarafından doğrulanmadığına,ikrarın olmadığına '' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik aleyhe istinaf üzerine verilen mahkumiyete dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.