Yargıtay 2. Ceza Dairesinden hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarında; konut dokunulmazlığında temyiz edilemezlik, hırsızlıkta istinaf hükmünün onanması kararı.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan davada, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 10ar ay hapis cezasına ilişkin istinaf mahkemesinin esastan ret kararı, yasal sınırlamalar nedeniyle temyiz edilemez bulunarak reddedilmiştir; hırsızlık suçundan ise sanık müdafilerinin delil yetersizliği, beraat talebi ve ceza miktarına yönelik itirazları incelenmiş, ancak ilk derece ve istinaf mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık tespit edilmediğinden temyiz istemleri esastan reddedilerek hükümler onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/1783 E.  ,  2026/7669 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2409 E., 2023/5084 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I - Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2023/2409 Esas, 2023/5084 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında, Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2023 tarihli ve 2022/215 Esas, 2023/16 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca kurulan 10'ar ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "dosya kapsamında yeterli delilin bulunmadığına, öncelikle sanık hakkında beraat kararı verilmesine, aksi kanaat halinde ise malın değer azlığının ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "dosya kapsamında somut hiçbir delilin bulunmadığına, öncelikle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde ise üst sınırdan ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanık lehine tüm hükümlerin uygulanmasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.