Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı yapılan temyiz başvurularının Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından sanık müdafi itirazları reddedilerek kesin onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddedilerek onanmasının ardından, sanık müdafilerinin suçun unsurlarının oluşmadığı, delil yetersizliği, malın değer azlığı ve iştirak iradesinin bulunmadığı gibi çeşitli gerekçelerle yaptığı temyiz başvurularını inceleyen yüksek mahkeme, hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık veya isabetsizlik tespit etmeyerek, temyiz nedenlerini yerinde görmemiş ve bölge adliye mahkemesinin kararlarını onayarak kesinleştirmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1978 E., 2023/2300 KSUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 23.10.2023 tarihli, 2023/1978 Esas ve 2023/2300 Karar sayılı temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek kararının sanıklar müdafilerine tebliğ edildiği; ancak temyiz edilmediği anlaşılmakla; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanık yönünden suçun unsurlarının oluşmadığına, malın değer azlığının değerlendirilmesi gerektiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "somut delilin bulunmadığına, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesinin uygulanması gerektiğine, malın değer azlığının değerlendirilmediğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın diğer sanıklarla iştirak iradesinin bulunmadığına, cezasında indirim uygulanmamasının hakkaniyete aykırı olduğuna; kararların sanıklar lehine bozulmasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.