Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarında Bölge Adliye Mahkemesi kararlarını, temyiz edilemezlik nedeniyle kısmen reddedip kısmen onadığı karar.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararları, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddiyle onanmış olup, Yüksek Mahkeme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz istemini kanunen temyiz edilemez nitelikte olduğundan usulden reddederken, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz taleplerini ise sanıkların ileri sürdüğü delil yetersizliği, suç unsurlarının oluşmaması gibi iddiaları yerinde görmeyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatiyle esastan reddetmiş ve mahkumiyet hükümlerini onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2320 E., 2023/1655 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I - Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeDiyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/2320 Esas, 2023/1655 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında, Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2022/1425 Esas, 2023/1077 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4. ve 119/1-c maddeleri uyarınca kurulan ayrı ayrı 2'şer yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamında somut bir delilin bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine"; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanık hazır bulundurulmadan hakkında hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu madde kullanmak için olay yerinin yakınında bulunduğuna, kararın sanık lehine bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.