Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararını hukuka uygun bularak sanık müdafilerinin temyiz istemlerini reddetmiştir.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm edilen sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının reddedilerek hukuka uygun bulunması üzerine, sanık müdafilerinin atılı suçun işlenmediği, kastın olmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı ve yetersiz delil bulunduğu iddialarıyla temyiz yoluna başvurması sonrasında, Yargıtay tarafından yapılan incelemede, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık ve isabetsizlik görülmediği belirtilerek, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemleri reddedilmiş ve mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4029 E., 2023/1266 K. SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığa zararı gidermesi için imkan verilmediğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.