Davacının 01.08.1995 tarihinden itibaren zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalılık süresi tespiti ve yaşlılık aylığına hak kazanma talebinin, ilk derece ve istinaf mahkemelerince reddedilerek Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Davacı, 01.08.1995te başlayan ve prim ödenmemesi nedeniyle durdurulan tarım Bağ-Kur sigortalılığının ihya edilmesi sonrası yaşlılık aylığı talebinin oda kaydı hatası ve yetersiz prim günü gerekçeleriyle reddedilmesi üzerine, sigortalılık süresinin tespiti ve aylık hakkı kazanıldığının belirlenmesi istemiyle dava açmış, davalı kurum ise sigorta girişi bulunmadığını ve davanın hak düşürücü sürede açıldığını savunmuş; ilk derece mahkemesi ve istinafın davanın reddi kararları, dosyadaki belgeler, iddia ve savunmalar, deliller ve hukuk kurallarına göre usul ve yasaya uygun bulunarak Yargıtay tarafından onanmıştır.
10. Hukuk Dairesi         2025/18833 E.  ,  2026/5460 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/4284 E., 2025/3104 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2022/430 E., 2024/143 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.08.1995 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında tescil edildiğini, ancak davacının sigortalılığının primlerin ödenmediği gerekçesi ile 31.12.1995 tarihi itibari ile durdurulduğunu, davacının 11.12.2014 tarihinde ihya talebinde bulunduğunu, ihya talebinin kabul edildiğini ve davacının bildirilen ihya borcunu ödediğini, daha sonra davacının 02.04.2021 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğunu, ancak davacının talebinin Oda kaydında hata tespit edildiğinden ve sadece 435 prim günü bulunduğundan bahisle reddedildiğini beyanla davacının 01.08.1995 tarihinden başlayan zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalılık süresinin ve davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; her ne kadar davacı tarafça davacının 01.08.1995 tarihinden itibaren zorunlu Bağ-Kur sigortası olduğu ve primlerini ödemediği gerekçesiyle 31.12.1995 tarihinden itibaren durdurma-silme yoluna gittiği, silinen 4.439 primli Bağ-Kur günlerinin ihyasını ve borçların yapılandırılması amacıyla Kuruma başvurduğu, davacının yaşlılık aylığı bağlanması talebinin akabinde Kurumun işbu talebi reddettiği beyan edilmiş ise de talep edilen tarihlerde Bağ-Kur sigortaya giriş ve kayıt yönünde Kuruma herhangi bir başvuruda bulunulmadığını, dava hak düşürücü sürede açılmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili:
Eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özelikle tanık beyanları, denetmen raporu ve medula kayıtlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.