Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyeti sanık müdafiinin itirazlarına rağmen onarken, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarında temyiz istemini usulden reddetmiştir.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere ilişkin temyiz talebini, beş yıl veya daha az hapis cezası öngören istinaf red kararlarının kanunen temyize tabi olmaması nedeniyle usulden reddederken; hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz başvurusunu ise, sanık müdafiinin suçun gece işlenmediği, diğer sanıkların beraat ettiği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği yönündeki itirazlarını değerlendirerek, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddetmiş ve tüm hükümlerin onanmasına karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/24152 E.  ,  2026/7654 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1639 E., 2022/2877 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları" nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin, suçun gece işlendiğine dair delil bulunmadığına, diğer sanıklar hakkında beraat kararı verilmesine rağmen sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gereğince beraat kararı verilmesi gerekitğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.