Yargıtay 8. Ceza Dairesinin uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararının, sanık temyiz itirazlarının reddiyle onanmasına ilişkin içtihadı.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezasına çarptırılan sanık hakkında, istinaf mahkemesinin kararına karşı yapılan temyiz başvurusunda ileri sürülen delil yetersizliği, aşırı ceza tayini ve etkin pişmanlık hükümleri gibi iddialar; sanığın ikametinde kullanma miktarını aşan çeşitlilikte uyuşturucu maddelerin bulunması, telefon yazışmaları ve diğer delillerle çürütülerek, yargılama sürecinin ve mevcut hükmün hukuka uygun olduğu, suçun sabit olduğu tespit edilmekle temyiz istemlerinin esastan reddedilerek mahkumiyet hükmünün onanmasına ve salıverilme talebinin reddine karar verilmiştir.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/4285 E. 2025/2918 K.SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıÇorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.09.2025 tarihli ve 2025/178 Esas, 2025/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52, 53, 54... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıTekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.11.2025 tarihli ve 2025/4285 Esas, 2025/2918 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleriYeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, fazla ceza tayini ile ölçülülük ilkesine aykırı davranıldığı, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik inceleme yapıldığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre, uyuşturucu madde sattığına dair istihbari bilgi üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada kullanma miktarı üzerinde sentetik ..., esrar, pregabalin içeren hapların ele geçtiği, sanığa ait cep telefonunda yapılan incelemede uyuşturucu madde ile ilgili yazışmaların tespit edildiği, sanığın suç tarihinde ikametinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;Kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, savunma, kriminal rapor, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından suç tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada istihbari bilgi ile uyumlu şekilde kullanma miktarı üzerinde ve çeşitlilik arz eden uyuşturucu maddelerin ele geçtiği, uyuşturucu madde kullandığını beyan eden sanığın kan tahlilinde uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, sanığın ikametinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kovuşturma evresinde eksik soruşturma yürütülerek hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazları yerinde görülmediği ve mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu, sanığın belirttiği şahıslar hakkında sanık ya da müdafii tarafından delilleriyle birlikte suç duyurusunda bulunulması ve dava açılması neticesinde mahkûm olması halinde, sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili 5237 sayılı Kanun’un 192/3. maddesi hükümlerinin yargılamanın yenilenmesi yoluyla değerlendirilmesi mümkün görüldüğü anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesinin, 21.11.2025 tarihli ve 2025/4285 Esas, 2025/2918 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorlu 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde karar verildi.