Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda sanık müdafiinin teşdit uygulaması ve hükmün bozulması talebini reddederek istinaf kararını onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin, sanığın samimi beyanları ve zararı karşılama isteğine rağmen cezanın orantısız olduğu gerekçesiyle yaptığı temyiz başvurusu, yapılan incelemede hükümde ve bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edildiğinden reddedilerek, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2024/4725 E.  ,  2026/9591 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın mahkemede samimi beyanda bulunduğuna ve zararı karşılamak istediğine, sanığın saygılı tutumu göz önünde bulundurulduğunda teşdit uygulamasının hatalı olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.