Yargıtay, hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından verilen hükümlere karşı yapılan temyiz başvurularını reddederek, istinaf mahkemesi kararını onadı.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme ilişkin temyiz başvurusunu yasal şartları taşımaması nedeniyle reddederken; hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunu değerlendirmiş, sanık müdafiinin tutukluluk süresi mahsubu ve suçun teşebbüs aşamasında kaldığı yönündeki itirazlarını, ilk derece mahkemesi kararında kazanılmış hakka ilişkin bir isabetsizlik bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanunun 63. maddesinin infazda gözetilebileceği gerekçeleriyle yerinde bulmayarak, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararını hukuka uygun bularak onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemedeİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin " Tutuklu yargılanırken tahliyesine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 63. madde hükümlerinin hatalı olarak uygulanmadığına, suça konu eşyaların sanığın hakimiyet alanına geçmeden kolluk görevlilerince yakalandığına ve teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;İlk Derece Mahkemesi kararında kazanılmış hakka ilişkin uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiş, yine hükümde 5237 sayılı Kanun'un 63. maddesinin sehven uygulanmadığı anlaşılmakla anılan hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.