2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına ilişkin temyiz istemlerinin kabul edilebilirliğini ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin usulsüz tebligat nedeniyle uygulanıp uygulanamayacağını incelemektedir.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen, istinaf başvurularının esastan reddine dair temyiz edilemez nitelikteki hükümler yönünden temyiz istemleri reddedilmiş; hırsızlık suçundan temyiz incelemesine tabi diğer bir hükümde ise sanığın geçmiş mahkûmiyetlerinin kesinleşme tarihlerindeki usulsüzlükler nedeniyle tekerrür hükümlerinin hatalı uygulanmış olabileceği, dolayısıyla sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin tatbik edilip edilmeyeceği hususunun infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi gerektiği tespit edilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/846 E., 2023/1314 K.SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar vermeHÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ...'ın; sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ..., sanık ... ve müdafinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'in temyiz isteminin "olay günü yağmurdan korunmak için açık kapıdan otele girdiğine, karakolda işkence altında suçu kabullendirildiğine, beraatini ve en az cezayı talep ettiğine"; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise "sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına, sanığın atılı eylemi gerçekleştirdiği kabul edilse dahi şikâyetçi tarafından yakalandığına ve suça konu eşyaları hiçbir suretle almadığına, suçtan beklenen menfaatin sağlanmadığına, hüküm kurulurken malın değerinin azlığının göz önünde bulundurulmadığına, sanığın eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığına, mahkûmiyet kararının yeterli gerekçeye dayanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, sanık hakkında mahkûmiyet kararının kesin delillere dayanmadan ve şüpheden arındırılmadan eksik inceleme sonucu oluşturulduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Sanık ...'in adli sicil kaydında bulunan, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2019/436 Esas, 2019/1091 Karar sayılı ilâmı ile "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan" verilen ve 17.01.2020 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de; anılan ilamda birinci kez tekerrüre esas alınan Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2017 tarihinde kesinleşen, 2016/535 Esas, 2017/51 Karar sayılı dava dosyası kapsamında Mahkemenin 04.10.2024 tarihli ek kararı ile sanığa yapılan gerekçeli karar tebligatının usulsüz olması nedeniyle infazın durdurulmasına karar verilmesini takiben, sanığa yapılan usulüne uygun tebligat üzerine 22.10.2024 tarihli yeni kesinleşme şerhi düzenlenmesi karşısında Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesince tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek diğer ilamların da (Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2019 kesinleşme tarihli, 2018/858 Esas, 2019/363 Karar, Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2020 kesinleşme tarihli, 2018/311 Esas, 2019/161 Karar, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 kesinleşme tarihli, 2020/57 Esas, 2020/189 Karar) Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/535 Esas, 2017/51 Karar sayılı kararını tekerrüre esas aldıkları, ancak yine sanığın adlî sicil kaydında bulunan Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 kesinleşme, 04.05.2017 yerine getirme tarihli, 2015/133 Esas, 2016/215 Karar sayılı ilâmı ile "karşılıksız yararlanma" suçundan verilen 10 ay hapis cezasının, inceleme konusu dosyada ikinci kez tekerrüre esas alınan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2019/436 Esas, 2019/1091 Karar sayılı dava dosyası kapsamında birinci kez tekerrüre esas alınabileceğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.