Hırsızlık suçundan verilen bozma sonrası kararın temyiz incelemesinde, bir sanık hakkında onama, diğerinde adli para cezası taksitlendirme hatası düzeltilerek onama kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin bozma üzerine yapılan temyiz incelemesinde, mahkeme, sanıklardan biri hakkındaki hükmü temyiz nedenlerini yerinde bulmayarak onamıştır; diğer sanık yönünden ise adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken taksit aralıklarının belirtilmemesi nedeniyle oluşan infazdaki duraksamayı gidermek amacıyla, hüküm fıkrasındaki ilgili ibareyi "birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde tahsiline" şeklinde düzelterek mahkumiyet kararını onamıştır.

B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza MahkemesSAYISI : 2025/599 E., 2025/846 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düzeltilerek onamaI-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 52/4.maddesinin uygulanması sırasında hükmolunan adlî para cezasının ‘10 eşit taksitte ödenmesine’ karar verilirken, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4 maddesi uyarınca takdiren 10 eşit taksitte ödenmesine” şeklindeki cümle çıkarılarak yerine "Tayin olunan adlî para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 10 eşit taksit hâlinde tahsiline” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.