Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunda, denetimli serbestlik gereklerine uyulması halinde davanın düşmesine karar verilmesinin kanun yararına bozulması.
Özet: Yargıtay, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan bir yıl hapis cezasına çarptırılıp denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulan sanığın bu tedbirlere uyduğunun tespiti üzerine, mahkemece TCK 191/5 uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesini hukuka aykırı bulmuş; zira ilgili kanun maddesi gereği sanığın denetimli serbestlik gereklerine uyması halinde cezasının infaz edilmiş sayılması ve savcılıkça yalnızca yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği, davanın düşürülmesinin bu hükme aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle yerel mahkemenin ek kararını kanun yararına bozmuştur.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2005/566 E., 2006/930 K.SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmaİNCELEME KONUSU KARAR: DüşmeKANUN YARARINA BOZMAYOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet BaşsavcılığıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulmasıBursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/5. maddesi uyarınca "düşmesine" ilişkin ek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 22.12.2025 tarihli ve 2025/26357 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155559 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:I. İSTEMYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB-2025/155559 sayılı kanun yararına bozma isteminin;“Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedâvi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sâdece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde isâbet görülmemiştir.”Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.II. GEREKÇEA. Sanık hakkında, 09.04.2005 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2005 tarihli ve 2005/17405 Soruşturma, 2005/7458 Esas, 2005/4906 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, B. Yargılama sonucunda, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2006 tarihli ve 2005/566 esas, 2006/930 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 04.10.2006 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, C. Sanık müdafiinin uyarlama talebi üzerine, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 26.11.2010 tarihli ve 2005/566 Esas, 2006/930 Karar sayılı ek kararı ile; denetimli serbestliğe uyduğu gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nın 191/5. maddesi gereğince davanın düşmesine karar verildiği, ek kararın kesinleştiği, anlaşılmıştır. D. Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun'la değişik 191/1. maddesi uyarınca hapis cezasıyla birlikte aynı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen sanık hakkında aynı Kanun'un 191/7. maddesi uyarınca, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.III. KARARA. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,B. Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2010 tarihli ve 2005/566 Esas, 2006/930 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.04.2026 tarihinde karar verildi.