Yargıtay 11. Ceza Dairesi, kamu görevlisi veya banka çalışanı tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunda verilen ek kararın temyiz edilemezliğini onayarak istemi reddetti.
Özet: Sanık tarafından, kendisini kamu görevlisi veya banka/sigorta/kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtmak suretiyle işlediği dolandırıcılık suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz başvurusu incelenmiş olup, beş yıl veya daha az hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemez nitelikte olması nedeniyle, ilgili kanun maddeleri gereğince temyiz istemi reddedilerek bölge adliye mahkemesinin ek kararı hukuka uygun bulunarak oy birliğiyle onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2026/1042 E.  ,  2026/4109 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/240 Esas, 2024/599 Karar
SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta,
kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya
bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi
suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.03.2025 tarihli ve 2024/240 Esas, 2024/599 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.03.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fatsa Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.04.2026 tarihinde karar verildi.