Bilişim sistemleri ve banka aracılığıyla dolandırıcılıkta Yargıtay, beş yıl altı hapis cezası nedeniyle temyiz edilemezlikten temyiz talebini reddederek bölge adliye kararını onadı.
Özet: Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçuna yönelik davada, sanığın Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından verilen ek karara ilişkin temyiz istemi üzerine yapılan değerlendirmede; ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi gereğince temyiz incelemesine tabi olmadığı ve söz konusu ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek ek kararın onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/693 Esas, 2025/1148 KararSUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıkHÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.10.2025 tarihli ve 2024/693 Esas, 2025/1148 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.10.2025 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2026 tarihinde karar verildi.