Yargıtay, kasten yaralama suçundan verilen istinaf ret kararının temyiz edilemezliğine hükmederken, hırsızlık suçundan istinaf ret kararını hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemini, ilgili kanun maddesi uyarınca temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddederken; hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurularını esastan incelemiş, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararında hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek, sanık ve katılan vekilinin eylemin hukuki vasfı, uzlaşma, eksik inceleme, alacak-borç ilişkisi, indirim sebepleri, beyan çelişkileri gibi iddialara dayalı tüm temyiz nedenlerini reddedip, usul ve yasaya uygun bulunan hükmü oy birliğiyle onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2026/5530 E.  ,  2026/7646 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2026/94 E., 2026/205 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerinin, eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceğine, uzlaşma hakkının elinden alındığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, alacağına karşılık katılanın kendisine para gönderdiğine, yasal indirim sebeplerinin uygulanmadığına, katılanların beyanlarının çelişkili olduğuna, eylemin hukuki itilaf olduğuna, katılan vekilinin temyiz nedenlerinin ise; sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, bankada bulunan bloke paranın katılana iadesi konusunda karar verilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafii ile katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.