2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen bölge adliye mahkemesi hükmünü onarken, iş yeri dokunulmazlığı ihlali temyizini usulden reddetti.
Özet: Sanıklar hakkında verilen iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve hırsızlık suçlarına ilişkin temyiz incelemesinde; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri, Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili maddesi uyarınca temyiz yolu kapalı olduğundan reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine karşı sanıkların suç kastlarının bulunmadığı, yeterli delil olmadığı ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği yönündeki iddialarını içeren temyiz başvuruları ise, ilk derece mahkemesi ve istinaf mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek, esastan reddedilmiş ve hükümler oy birliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/4480 E.  ,  2026/7832 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1713 E., 2023/5124 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde ;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde ;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin; "Suç işlemediği, tanıkların aleyhine beyanda bulunmadığı, yine de Mahkemenin ceza verdiği, şikâyetçinin de şikâyetten vazgeçtiği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; "Sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, usul ve yasaya aykırı kararın temyiz incelemesi neticesinde sanık lehine kaldırılması ve beratine karar verilmesi gerektiği aksi taktirde lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, sanık ... müdafii temyiz isteminin", "Sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, kesin, somut bir delil olmadığı, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma neticesinde mahkûmiyet kararı verildiği, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığı, usul ve yasaya aykırı kararın istinaf incelemesi neticesinde kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Patnos 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.