2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı, suç unsurları ve sahipsiz mal iddialarıyla yapılan temyiz başvurularını esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere karşı bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafilerince suçun unsurlarının oluşmadığı, fazla ceza verildiği, beraat kararı verilmesi gerektiği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gibi birçok iddiayla temyiz yoluna başvurulmuştur; ancak Yargıtay, yapılan inceleme sonucunda hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek, istinaf mahkemesinin kararını hukuka uygun bularak sanık müdafilerinin temyiz nedenlerini reddetmiş ve ilk derece mahkemesinin kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3901 E., 2024/145 K. SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; "Suçun unsurlarının oluşmadığı, fazla ceza verildiği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; "Sanığın sadece bir adet çöplükte terk edilmiş jeneratörü aldığı, sahipsiz ve terk edilmiş malların hırsızlık suçunun unsurlarını oluşturmayacağı, gece vakti araştırması yapılmadığı, eksik araştırma yapıldığı, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, alınan eşyanın geri verildiği, sanığın lehine olan hiçbir hususun dikkate alınmadığına", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Suşehri Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.