Yargıtay 10. Ceza Dairesince uyuşturucu madde ticareti suçunda, sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilerek mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin içtihat kararı.
Özet: Yüksek Mahkeme, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin suçun sübutu, vasfı ve delil değerlendirmelerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığına, delillerin hukuka uygun elde edildiğine hükmederek, sanığın uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığı, başkasına ait olduğu, etkin pişmanlık araştırmasının eksik yapıldığı, tehdit altında kaldığı gibi temyiz itirazlarını reddetmiş, hükümde hukuka aykırılık tespit etmeyerek istinaf mahkemesinin kararının onanmasına hükmetmiş ve sanığın suç duyurusunda bulunduğu kişinin mahkûm olması durumunda etkin pişmanlığın yargılamanın yenilenmesi yoluyla yeniden değerlendirilebileceğini kaydetmiştir.
10. Ceza Dairesi         2026/3599 E.  ,  2026/5330 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/2940 E., 2025/2720 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 24. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Uyuşturucu maddelerin sanığa ait olmadığına,
2. Uyuşturucu maddelerin sahibinin .... olduğuna,
3. Etkin pişmanlık yönünden yeterli araştırma yapılmadığına,
4. Eksik inceleme neticesinde hüküm kurulduğuna,
5. Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair bir delil mevcut olmadığına,
6. Sanığın uyuşturucu madde olduğunu sonradan öğrendiğine, tehdit edilmesi sebebiyle korkup sessiz kaldığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği, sanığın savunmasında suça konu uyuşturucu maddelerin sahibi olduğunu beyan ettiği şahıs hakkında sanık ve müdafii tarafından suç duyurusunda bulunulmaları, kamu davası açılması halinde açılan kamu davasından şahsın mahkûm olup kararın kesinleşmesi halinde sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili 5237 Sayılı TCK'nın 192/3. maddesi hükmünün yargılamanın yenilenmesi yoluyla değerlendirilmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.04.2026 tarihinde karar verildi.