Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçu mahkumiyetinde yargılama gideri hatasını düzelterek ilk derece mahkemesi hükmünü onadı.
Özet: Yargıtay, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararı, alt mahkemelerin suçun vasfı, sübutu ve delil değerlendirmelerine yönelik takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına hükmederek, yalnızca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna dair adli tıp raporu giderinin ticari amaçlı uyuşturucu davasında yargılama gideri olarak kabul edilemeyeceği hukuka aykırılığını tespit ederek, bu hatayı düzelttikten sonra temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmü onamıştır.
10. Ceza Dairesi         2026/3933 E.  ,  2026/5319 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2026/104 E., 2026/189 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın üzerine atılı suçlamaya yönelik kastı bulunmadığına,
2. Sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,
3. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin somut bir delil bulunmadığına,
4. Sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,
5. Dijital yazışmaların suç unsuru içermediğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna yönelik olarak düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporuna ilişkin 5.750,00 TL giderin, uyuşturucu madde ticareti suçundan açılan davada yargılama gideri olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu,
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin kısmının tamamen hükümden çıkartılması ve yerine "Yargılama sırasında yapılan 60 TL elektronik davetiye giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.04.2026 tarihinde karar verildi.