Hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarına ilişkin temyiz incelemesinde, konut dokunulmazlığı temyizinin reddi, bir hırsızlık hükmünün onanması ve diğerinde tekerrür ile koşullu salıverilme hatası tespiti.
Özet: Yargıtay, bir sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunu, hukuken temyiz edilemez olması nedeniyle reddetmiş; aynı sanık için hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünü ise hukuka uygun bularak onamış; diğer bir sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz başvurusunda ise, 7550 sayılı kanunla değişik 5275 sayılı ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkında kanunun 108/3. maddesindeki koşullu salıverilme sürelerinin ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda da geçerli olabileceği gözetilmeden, koşullu salıverilmeye yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle yerel mahkeme kararını bozmuştur.
2. Ceza Dairesi         2024/4062 E.  ,  2026/7778 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/4512 E., 2023/3166 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret
Sanık ...'yu yargılamada temsil eden Av. ... 'a 13.08.2023 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edilmesi üzerine sunmuş olduğu tarihsiz dilekçesi ile kurum avukatlığına aktif olarak geçiş yaptığından bahisle vekillikten çekildiği ve ardından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Adalet Komisyonu'na yazı yazılmak suretiyle Av. ...'in sanık ...'a zorunlu müdafii olarak tayin edildiği ve sanık ... lehine hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
I. Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine dair İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.06.2023 tarihli ve 2022/4512 Esas, 2023/3166 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin; "Sanığın hırsızlık yapmadığına, değer azlığı hükümlerinin uygulanmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşup oluşmadığının incelenerek takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; "Eksik inceleme ve araştırmayla varsayıma dayalı olarak karar verildiğine, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, müvekkili hakkında verilen cezanın yerinde olmadığına, PTS kayıtlarının yan delillerle desteklenmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
a)Sanık ... hakkında kurulan hükümle ilgili olarak;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
b)Sanık ... hakkında kurulan hükümle ilgili olarak;
Dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme de dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmış ise de; ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı belirtilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyeceğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından "5275 sayılı Kanunun 108/3.maddesi uyarınca bu suçtan dolayı almış olduğu cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" kısmı çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan karara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.