Finansal kiralama sözleşmesine konu makinelerin iadesi davasında kesinleşen karara karşı kötü niyetle yapılan temyiz talebinin reddi ve davalıya disiplin para cezası.
Özet: Finansal kiralama sözleşmelerine konu makinelerin iadesi davasında, yerel mahkemece verilen ve Yargıtayın temyiz ile karar düzeltme süreçlerinden geçerek kesinleşmiş olan karara karşı davalı tarafça yeniden temyiz incelemesi talebinde bulunulması üzerine, mahkemenin bu talebi reddeden ek kararının Yargıtay tarafından onanmasına karar verilmiştir; zira kesinleşmiş bir karar hakkında tekrar temyiz başvurusu yapılamayacağı hukuken sabittir ve bu bağlamda, davalı vekilinin kötüniyetle temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, davalı asılın 5.000 TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
SAYISI : 2021/657 Esas, 2022/768 KararTaraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmelerine konu makinelerin sözleşmelerin haklı nedenle feshi nedeniyle iadeleri talebi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 07.05.2025 tarih, 2025/441 E., 2025/3150 K. sayılı ilamı ile düzeltilerek onama kararı verilmiştir.Bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuş, Dairemizce 26.11.2025 tarih, 2025/5637 E., 2025/7039 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme taleplerinin reddine karar verilmiştir. Davalı vekili vermiş olduğu 05.02.2026 tarihli dilekçe ile mahkeme kararının yeniden incelenerek kanun yararına bozulmasını talep etmiştir.Mahkemece 05.02.2026 tarihli ek karar ile verilen kararın kesinleştiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine yönelik Mahkemenin 05.02.2026 tarihli ek kararına ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak verilen gerekçeli karar, Yargıtay'ın temyiz incelemesi ve karar düzeltme incelemesinden geçerek kesinleşmiş bulunmaktadır.Kesinleşen bu karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yeniden temyiz incelemesi talebinde bulunabilmesi hukuken mümkün bulunmamaktadır. Temyiz isteminin reddine ilişkin Mahkemesince verilen ek karar Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR: Açıklanan sebeple;Mahkemece verilen 05.02.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA,Mahkeme kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. hükmü uyarınca temyiz talep eden davalı asılın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,Para cezasının Mahkemesince yerine getirilmesine,Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.