Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini fesheden işçinin kıdem, yıllık izin ve fazla mesai alacakları ile ihale makamının husumetini ve taleple bağlılık ilkesini değerlendiren kararı.
Özet: Bu hukuki evrak, emeklilik nedeniyle işten ayrılan bir işçinin kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacakları talebiyle açtığı dava sürecini detaylandırmaktadır. İlk derece mahkemesi işçinin kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacakları ile kısmen yıllık izin alacağına hükmetmiş, ancak bölge adliye mahkemesi kararı, taleple bağlılık ilkesi ve işçinin kendi beyanının dikkate alınmaması gibi hataları tespit ederek fazla çalışma ve yıllık izin alacaklarının miktarını yeniden hesaplayıp ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak yeniden hüküm kurmuştur. Davalı vekili ise husumet, kıdem tazminatına hak kazanılıp kazanılmadığı ve alacakların ispatı konularında bölge adliye mahkemesi kararını temyiz etmiştir.
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1435 E., 2025/1247 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Kadirli 1. Asliye Hukuk(İş) MahkemesiSAYISI : 2016/81 E., 2021/359 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.01.2001-14.01.2016 tarihleri arasında davalı bünyesinde değişen alt işverenlere bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından emeklilik nedeniyle sona erdirildiğini, davacının haftalık yasal çalışma süresinin üzerinde fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına devam ettiğini, karşılığı ücretin ise ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; ihale makamı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından kendi isteği ile haksız olarak feshedildiğini, davacının ödenmeyen alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından emeklilik nedeniyle sona erdirildiğinin anlaşılmasına göre davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı, davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin iddiasının ispatlandığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığına ilişkin iddiasının ise ispatlanamadığı, davacının bakiye 201 gün yıllık izin hakkı karşılığı ücrete hak kazandığı, alt işveren şirketler aleyhine açılmış bir dava bulunmadığından dâhili davalı Şirketler yönünden karar verilmesine yer olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince fazla çalışma ücret alacağının hesaplanmasında taleple bağlılık ilkesinin dikkate alınmamasının hatalı olduğu, bilirkişi raporunda yer alan veriler aynen korunmak suretiyle davacının fazla çalışma ücret alacağının Dairece yeniden hesaplandığı, yine İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi ek raporunda, davacının hizmet süresi boyunca hak kazandığı yıllık ücretli izin gün sayısı toplam 230 gün olarak tespit edilmiş; davacıya belgelerle kullandırıldığı ispat edilen 2011 yılında 15 gün, 2012 yılında 14 gün olmak üzere toplam 29 gün yıllık ücretli izin düşülerek bakiye yıllık ücretli izin gün sayısı 201 gün olarak belirlendiği, ancak, dava dilekçesinde, davacının son iki yıl (20 14... yıllarında) yıllık izin kullandığı da beyan ettiği, taleple bağlılık ilkesi kamu düzeninden olduğundan, Mahkemece bu ilke gereğince, davacının son iki yıl ( 20... =) 40 gün daha yıllık ücretli izin kullandığının kabul edilmesi gerekirken davacının bu beyanının gözetilmemiş olmasının hatalı olduğu, davacıya dava dilekçesindeki beyana göre 40 gün, sunulan belgelere göre 29 gün olmak üzere toplam 69 gün yıllık ücretli izin kullandırıldığı ispat edildiğinden, bakiye yıllık ücretli izin gün sayısının (230 - 69 =) 161 gün olduğu, buna göre davacının yıllık ücretli izin alacağının Dairece hesaplanarak hüküm altına alındığı, davalı vekilinin diğer istinaf itirazlarının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, dâhili davalı Şirketler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde: İhale makamı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini,İş sözleşmesini haklı neden olmaksızın fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını,Davacının fazla çalışma yaptığına ilişkin iddiasının ispatlanamadığını, talebin kabulünün hatalı olduğunu,Davacının çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu beyan etmektedir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, husumet, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği ve buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı, davacının yıllık ücretli izin ile fazla çalışma alacaklarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple;Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.