Yargıtay 2. Ceza Dairesi; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz ve itiraz usulü ile ceza hesaplama eksikliklerini değerlendirerek hükümlerin onanması.
Özet: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından verilen mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin temyiz istemleri incelenmiş; suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkındaki bazı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyizlerin itiraz niteliğinde kabul edilerek merciine iadesine, doğrudan hükmedilen adli para cezasına ilişkin mala zarar verme suçundan verilen kararların temyizinin mümkün olmaması nedeniyle reddine, diğer hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarında ceza indirimi hesaplamalarında eksiklikler tespit edilmesine rağmen aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmayarak hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2022/6569 E.  ,  2026/9509 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/251 E., 2016/564 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İade, ret, onama
I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan, katılanlar ..., ... ve ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, katılan ...'a karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümler ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan, katılanlar ..., ... ve ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara dair hükümlerin açıklanarak Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16.01.2020 tarihli ve 2019/13672 Esas, 2020/803 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesi nedeniyle; sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için hükümlerin incelenmeksizin Tebliğname'ye uygun olarak mahalline İADESİNE,
II -Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e karşı mala zarar verme suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
III -Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan; sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan; sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı hırsızlık suçundan, katılanlar ..., ... ve ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ye karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak; sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'a karşı TCK'nın 142/2-h, 143, 168/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak; sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143, 168/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13... gün hapis cezası olarak; sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'a karşı TCK'nın 142/2-h, 143, 35. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13... gün hapis cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
IV-Suça sürüklenen çocuk ... ile sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Tüm dosya içeriğine göre somut olayda; işyerinden 60,00 TL para çalınması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Sanıklardan ... tarafından soruşturma aşamasında katılanın tüm zararının giderildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,
3. Kabule göre de;
Sanıklar ..., ..., ... hakkında TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.