Hırsızlık davasında katılanın adres kayıt sistemindeki adresine tebligat çıkarılması ve tebligat kanunu usullerine uyulmaması sebebiyle dosyanın yargıtay cumhuriyet başsavcılığına tevdi kararı.
Özet: Bu hukuki evrak, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz incelemesi sırasında, katılan tarafa yapılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebligatının 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. maddesinde öngörülen iki aşamalı yönteme (önce bilinen en son adrese, tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adrese şerh düşülerek) uygun yapılmadığı için geçersiz olduğuna hükmetmiş; bu nedenle, kararın ve temyiz dilekçesinin katılanın en son bildirdiği adrese, bu adreste tebligat yapılamaması durumunda ise MERNİS adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesini, tebliğ belgeleri eklendikten sonra dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesini karara bağlamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1261 E., 2023/979 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaDiyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.05.2023 tarihli ve 2023/1261 Esas, 2023/979 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, katılanın kovuşturma aşamasında en son bildirdiği adresten farklı olan adresine, aynı konutta yakına yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin katılana usulüne uygun olarak (öncelikle bildirdiği en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek Tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.