Maddi ve manevi tazminat davasında, vekalet ücreti düzeltmesi sonrası davacı vekilinin temyiz başvurusunun hukuki yarar yokluğundan reddine dair karar.
Özet: Davacılar tarafından açılan maddi ve manevi tazminat davasında, ilk derece mahkemesi kısmen kabul ve kısmen ret kararı verirken, davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesi reddedilen tazminat talepleri yönünden davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle ilk derece kararını düzelterek yeniden karar vermiş; bu kararı temyiz eden davacılar vekilinin, bölge adliye mahkemesi kararının tazminat kalemlerini ve kendi lehlerine hükmedilen vekalet ücretini koruması ve ilk derece kararını istinaf etmemiş olmaları nedeniyle temyizde hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesi reddedilmiştir.
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/492 E., 2023/221 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davacılar ... ve ...’ın açmış olduğu maddi ve manevi tazminat davasının reddine, davacılar ... ve ...’in açmış olduğu maddi ve manevi tazminat davasının reddine, davacı ...’in maddi tazminat davasının kabulü ile 15.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 50,00 TL cenaze ve defin gideri tazminatının dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...’in manevi tazminat davasının reddine, davacı ...’in maddi tazminat davasının kabulüne, 15.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 50,00 TL cenaze ve defin gideri tazminatının dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...’in manevi tazminat davasının reddine, davacı ...’un maddi tazminat davasının kabulüne, 12.190,31 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 50,00 TL cenaze ve defin gideri tazminatının dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...’un manevi tazminat davasının reddine, davacı ...’un maddi tazminat davasının kabulüne, 17.709,69 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 50,00 TL cenaze ve defin gideri tazminatının dava tarihinden itibaren hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı ...’un manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş olup, verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan reddedilen tazminat kalemleri yönünden davalı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda esas ve karar numarası belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının, HMK'nın 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere kaldırılmasına karar verilerek davalı lehine reddedilen tazminat talepleri yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davacılar vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmediği, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddedilen tazminat talepleri yönünden davalı lehine her bir davacı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kabulüne karar verilip yeni bir karar verilmiş ise de ilk derece mahkemesi kararının tazminat kalemleri ve davacılar lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden korunarak hüküm kurulduğu ve davacılar vekili tarafından lehine hükmedilen vekalet ücretine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığı dikkate alındığında davacılar vekilinin temyizde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmaktadır.KARAR:Açıklanan sebeplerle;Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokuğundan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.