7,5 saatlik günlük çalışma süresi aşımı kaynaklı fazla mesai ve kısa çalışma primi alacaklarına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının, HMK ek madde 1/2 uyarınca temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle reddi.
Özet: Davalı vekilinin, sağlık kuralları gereği günlük 7,5 saat çalışılması gereken işte 8,5 saat çalıştırılma iddiasıyla kısa çalışma primi ve fazla mesai ücreti talebine ilişkin kararı temyiz etmesi üzerine, yapılan incelemede hüküm altına alınan alacağın miktarı, dava tarihi itibarıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri uyarınca belirlenen 378.000,00 TLlik temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı tespit edilmiştir. Bu durum karşısında, temyize konu edilen karar hukuken temyiz edilemez nitelikte olduğundan, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilerek dosyanın ilgili mahkemelere gönderilmesi sağlanmıştır.
9. Hukuk Dairesi         2026/4862 E.  ,  2026/4355 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/2565 E., 2026/660 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2024/820 E., 2025/608 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre davacının taleplerinin Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik gereği günlük 7,5 saat çalışılması gerekirken 8,5 saat çalıştırılması nedeniyle kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarına ilişkin olduğu, talebin 17.04.2023 tarihine kadar olan dönemi kapsadığı, davacı iddiası ve davalı savunması birlikte değerlendirildiğinde bu tarihten sonraki dönemin uyuşmazlık konusu olmadığı anlaşılmakla; somut davada verilen hükmün, temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi dikkate alındığında, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.