Yargıtay 11. Ceza Dairesi, kamu kurumu araç olarak kullanılarak dolandırıcılık suçundan verilen hapis ve adli para cezasını onayan istinaf kararının temyizini esastan reddetti.
Özet: Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığa verilen 6 yıl hapis ve 80.000 TL adli para cezasını içeren ilk derece mahkemesi hükmünün bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddiyle onanması üzerine, sanığın suç kastı olmadığı, talimatla hareket ettiği ve eksik inceleme yapıldığına dair temyiz itirazlarını değerlendiren yüksek mahkeme, yargılama sürecinde ve delil değerlendirmesinde hukuka aykırılık, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği tespitinde isabetsizlik veya cezanın orantılılığında hata görmeyerek temyiz istemini esastan reddedip hükmün onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/12 E. 2024/791 K.SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Temyizin kapsamına göre; Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2021/219 Esas ve 2022/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-d, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 80.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 10.06.2024 tarihli ve 2024/12 Esas, 2024/791 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve sanık müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz isteği; suç işleme kastıyla hareket etmediğine, suça konu çeki patronu olan ...'nin talimatı üzerine katılana verdiğine, çek üzerinde herhangi bir yazı-imzası bulunmadığına, mahkemenin eksik inceleme sonucu hüküm kurduğuna ilişkindir.III. GEREKÇEGerekçeli karar başlığında suç tarihinin, katılanın sanığa evini tapudan devrettiği tarih olan "12.03.2015" yerine " 10.2015 - 05.05.2016" şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 10.06.2024 tarihli ve 2024/12 Esas, 2024/791 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.04.2026 tarihinde karar verildi.