Yargıtay, velayet değişikliği temyizini HMK 362/1-ç gereği reddederken, kişisel ilişki düzenlemesi temyizini onamış ve adli yardım talebini kabul etmiştir.
Özet: Davacının velayetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebiyle açtığı davanın ilk derece mahkemesince ve istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde; Yargıtay, davacının adli yardım talebini kabul ederek, velayetin değiştirilmesi talebine ilişkin temyiz dilekçesini kanunen temyiz edilemez olduğundan reddetmiş, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebiyle ilgili bölge adliye mahkemesi kararını ise usul ve kanuna uygun bularak onamıştır.
2. Hukuk Dairesi         2026/2874 E.  ,  2026/5609 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/2298 E., 2026/8 K.
DAVA TÜRÜ: Velayetin Değiştirilmesi ve Kişisel İlişkinin Düzenlenmesi
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ünye 1. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2025/445 E., 2025/926 K.
Taraflar arasındaki velayetin değiştirilmesi olmadığı takdirde yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
1.Davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
2. Davacı vekilinin velayetin değiştirilmesi talebinin reddine yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
Bölge Adliye Mahkemelerinin, çekişmesiz yargı işlerine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez. Bu durumda, davacı vekilinin velayetin değiştirilmesi talebinin reddine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
3.Davacı vekilinin kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
1. Davacı vekilinin velayetin değiştirilmesi talebinin reddine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,
2.Davacı vekilinin kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin reddine yönelik temyizinin incelenmesine gelince;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.