Yargıtay 2. Ceza Dairesi, Kuşadası Belediyesinin karşılıksız yararlanma suçunda vekalet ücreti talepli temyizinin reddederek istinaf kararını onamıştır.
Özet: Yargıtay, Kuşadası Belediyesinin karşılıksız yararlanma suçundan sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara ilişkin temyiz başvurusunu, belediyenin davaya katılmasına karar verdikten sonra incelemiş; belediyenin vekalet ücreti gibi yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddederek, hükümde hukuka aykırılık bulmadığı ve bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddine ve hükmün onanmasına oy birliğiyle karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2026/7048 E.  ,  2026/9449 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/710 E. 2025/2432 K.
ŞİKÂYETÇİ : Kuşadası Belediyesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören şikâyetçi kurumun 11.07.2023 tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu, ancak mahkemece katılma talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca şikâyetçi kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği, hakkında soruşturma açılmasına sanığın fiilinin sebebiyet verdiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.