Yargıtay tarafından ev hizmetlerinde yetersiz çalışma süresi nedeniyle sigortalı sayılma koşulları oluşmadığından hizmet tespiti talebinin reddedildiği Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması.
Özet: Davacının belirli bir dönemde davalı yanında ev hizmetlerinde çalıştığının tespiti istemiyle açtığı davada, ilk derece mahkemesi, davacının kısmi süreli çalışmasının ilgili sosyal güvenlik mevzuatında sigortalı sayılmak için yeterli sürelere ulaşmadığı gerekçesiyle talebi reddetmiş; bölge adliye mahkemesi bu kararı davacının istinaf başvurusunu esastan reddederek onamış, yüksek mahkeme de, dosyadaki belgeler ve hukuki nitelendirme uyarınca usul ve kanuna uygun bulduğu bölge adliye mahkemesi kararını temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek kesin olarak onamıştır.
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2827 E., 2025/1875 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 1. İş MahkemesiSAYISI : 2018/731 E., 2023/699 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVADavacı vekili dava dilekçesinde; davacının 25.08.2008-13.10.2013 tarihleri arasında davalı nezdinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.II. CEVAPDavalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının 13.10.2013 tarihinden sonra davalının evinde hiçbir çalışmasının olmadığını, davacının 13.10.2013 tarihinden sonra Tarım Bağ-Kur'unu yaptırmasının ve bunun için düzenli olarak prim ödemesinin de kendi işini kurduğunu gösterdiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARIİlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları ve toplanan delillerden, davacının tespiti istenen 25.08.2008-13.10.2013 tarihleri arasında haftada 2 gün olmak üzere; 20 08... . ayında 2 gün, 01.09.2008-30.09.2013 tarihleri arasında her ay 8'er gün, 2013 10 ayında 4 gün olmak üzere davalıya ait ev iş yerinde çalıştığı sabit ise de alıntılanan Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 11. Hukuk Dairesinin 2022/672 E. - 2023/133 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere 01.04.2015 tarihine kadar haftanın yarısından fazlası ev hizmetinde çalışan kişi sürekli çalışan kabul edilebileceği, 01.04.2015 tarihinden sonra ise ay içinde çalışma saati süresine göre hesaplanan çalışma gün sayısı 10 gün ve daha fazla olanlar sigortalı sayılacağı, davacının taraf ve re'sen toplanan deliller ile ispatlanan çalışma süresinin sigortalı sayılmayı gerektirir mahiyette olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAFİlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZA. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dinlenen tanıkların, davalının ev ve iş yerinin yakınlarından her geçtiklerinde davacının buralarda çalıştığına şahit olduklarını beyan ettiklerini, dinlenen davalı tanıkları, davalının aile çevresinden kişiler olduğundan davalının aleyhine beyanda bulunmalarının kendilerinden beklenemeyeceklerini, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.B. Değerlendirme ve GerekçeUyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.