Yargıtay 4. Ceza Dairesi, cumhurbaşkanına hakaret suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararını katılan vekilinin temyiz talebini esastan reddederek oybirliğiyle onadı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak beraate hükmedilmesi üzerine, katılan vekili tarafından, yasal unsurları oluşan hakaret suçundan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi sonucunda, temyiz sebeplerinin yerinde görülmediği ve bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle temyiz isteminin esastan reddine ve beraat hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/311 E. 2024/736 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince hükmün açıklanması suretiyle verilen mahkumiyet kararı Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince kaldırılıp sanığın beraatine hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi özetle; yasal unsurları oluşan hakaret suçundan sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.