yargıtay 2. ceza dairesi, hırsızlık hükmünü onarken, mala zarar verme suçunda itiraz yolu ve iş yeri dokunulmazlığı ihlalinde temyiz edilemezlik nedeniyle başvuruları reddetmiştir.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık hükmünü onarken, mala zarar verme suçunda itiraz yolu ve iş yeri dokunulmazlığı ihlalinde temyiz edilemezlik nedeniyle başvuruları reddetmiştir.

Özet: Yüksek mahkeme, bir sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen 2.400,00 TL adli para cezası için istinaf yolunun kapalı olup itiraz merciince incelendiğini belirterek dosyanın iadesine; yine aynı sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın türü gereği temyiz kanun yolunun kapalı olması nedeniyle temyiz isteminin reddine; ancak hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz başvurularını esastan inceleyerek, sanıkların itirazlarının yersiz olduğuna ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının hukuka uygun bulunduğuna karar verip ilgili hükümleri oy birliğiyle onamıştır.

2. Ceza Dairesi 2025/14882 E. , 2026/7607 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1255 E., 2020/333 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi, istinaf başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, iade, onama

I. Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik istemlerinin incelenmesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mala zarar verme suçuna ilişkin olarak 5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.400,00 TL adli para cezası ile ilgili olarak verilen istinaf başvurusunun reddine dair kararına karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği, sanık ve müdafiinin mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde olup itirazın merciince incelenerek karara bağlandığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE,

II. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik istemlerinin incelenmesinde

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/1255 Esas, 2020/333 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istemlerinin incelenmesine gelince

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "eylemin müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini gösterir somut ve her türlü şüpheden uzak herhangi bir delil olmadığına, sanığın ekonomik fayda sağlamadığına"; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin "sanığın hırsızlık kastının bulunmadığına, hırsızlık yapıldığının farkında olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın müşteki ile uzlaşmak istediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.