yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçunda sanığın mahkumiyetini, tekerrür ve adli para cezası uygulamalarındaki hukuka aykırılıkları düzelterek onadı.

Yargıtay, uyuşturucu madde ticareti suçunda sanığın mahkumiyetini, tekerrür ve adli para cezası uygulamalarındaki hukuka aykırılıkları düzelterek onadı.

Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin suçun sübutu ve vasfına ilişkin değerlendirmelerinde bir isabetsizlik bulunmazken, sanık hakkında tekerrüre esas alınan önceki hükmün 18 yaş öncesi suça ilişkin olması ile adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine dair hüküm fıkrasındaki gereksiz detayların hukuka aykırı olduğu tespit edilerek, bu iki husus Yargıtay tarafından doğrudan düzeltilmek suretiyle, sanık müdafiinin temyiz istemi esastan reddedilip hüküm onanmıştır.

10. Ceza Dairesi 2021/14051 E. , 2026/5273 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/903 E., 2017/786 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Karaman Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/72 Esas ve 2011/23 Karar sayılı ilamının, sanığın 18 yaşını doldurmadan önce işlediği suça ilişkin olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydındaki Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/78 Esas ve 2013/119 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

B. Kararda, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Tekerrür uygulamasına ilişkin paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Karaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/78 Esas ve 2013/119 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 3.000 TL adli para cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'" ibaresinin yazılması,

B. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına ilişkin paragrafından "... adli para cezasının ödenmeyen kısmının 5275 SK.nun 106/3. maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, Günlük çalışma süresi en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceği, hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının hapse çevrilerek açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin bildirilmesine; (bildirildi) " ibaresinin çıkartılarak yerine ".. ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.04.2026 tarihinde karar verildi.