Yargıtay 10. Ceza Dairesi, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyetini hukuka aykırı bularak, eylemi kullanmak için bulundurma olarak değerlendirip hükmü bozarak sanığın salıverilmesine karar verdi.
Özet: Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ilişkin istinaf mahkemesi kararının temyiz incelemesinde, ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddeleri kullanma amacı dışında bulundurduğuna dair kesin ve yeterli delil bulunmadığı, eyleminin Türk Ceza Kanununun 191. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu tespit edilerek, yerel mahkemenin ticaretten verdiği mahkumiyet hükmü bozulmuş ve sanığın serbest bırakılmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/3237 E., 2025/2360 K.SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanmasıSanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;1. Usulüne uygun alınmış arama kararı olmadığından ele geçirilen maddeler açıkça hukuka aykırı olduğuna,2. Sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut ve kesin bir delil bulunmadığına,3. Varsayım ve eksik incelemeyle karar verildiğine,İlişkindir.III. GEREKÇEOlay tespit yakalama arama ve el koyma tutanağı, uyuşturucu maddelerin miktarı, paket sayısı, ele geçiriliş biçimi, dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; sanığın ikametinde istihbari bilgi üzerine yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddeleri, kullanma dışında bir amaç için bulundurduğuna ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı, ele geçen uyuşturucu madde ile idrar ve kan raporunda tespit edilen uyuşturucu maddenin aynı türden olması, babası olan tanığın beyanları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın sabit olan eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde düzenlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; olay kapsamında sanıktan alınan kan ve idrar raporunda uyuşturucu madde tespit edilmesi nedeniyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülüp yürütülmediği hususu araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Bozma nedenine göre sanığın SALIVERİLMESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.