Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararı, müsadereye ilişkin yasa maddesi hatasını düzelterek oy birliğiyle onadı.
Özet: İlk derece mahkemesince uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm edilen sanık hakkındaki istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince reddi üzerine, temyiz incelemesi yapan yüksek mahkeme, suçun sübutu, delil değerlendirmesi ve kovuşturma süreçlerinde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek sanık müdafiinin beraat talepli temyiz sebeplerini yerinde görmemiş; yalnızca uyuşturucu maddelerin müsaderesine ilişkin kanun maddesinin yanlış belirtilmesi hatasını düzelterek ilk derece mahkemesi hükmünün esastan onanmasına karar vermiştir.
10. Ceza Dairesi         2021/18507 E.  ,  2026/5265 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1232 E., 2018/709 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
3. Eksik inceleme yapıldığına,
4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kovuşturmanın sonucunu etkileyecek nitelikte bir eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Diyarbakır Adli Emanet'in 2015/1853 sırasında kayıtlı uyuşturucu madde ve şahit numunelerin müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi olarak gösterilmesi yerine aynı Kanun'un 54/1-4. maddesi olarak gösterilmesi, hukuka aykırı ise de, anılan hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2 maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, müsadereye ilişkin 3. bendinde yer alan "TCK'nın 54/1-4 maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "....5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi...." ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.04.2026 tarihinde karar verildi.