Yargıtay İkinci Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz başvurularını inceleyerek birini usul eksikliği nedeniyle, diğerlerini ise esastan reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelemesinde, sanıklardan birinin temyiz dilekçesinde Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince hukuki gerekçe belirtmemesi nedeniyle temyiz istemi reddedilmiş; diğer sanıkların müdafilerinin ise suçun gece vakti işlenip işlenmediği, takdiri indirim ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı gibi itirazları değerlendirilmiş, ancak ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulan istinaf mahkemesinin kararına yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tüm itirazlar esastan reddedilerek hükümler onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2026/5307 E.  ,  2026/7596 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1455 E., 2022/935 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili sanığın temyiz isteminin incelenmesinde
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2021/1455 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık
suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,
2. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerle ilgili sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suçun gece vakti işlendiği hususunda tereddüt bulunduğuna, takdiri indirim nedenlerinin ve etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.