Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali davasında bilinen son adres yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın geçersizliğine hükmederek tekrar tebliğ kararı verdi.
Özet: Mahkeme, tebligat kanunundaki iki aşamalı yönteme aykırı olarak, katılanın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan adres kayıt sistemindeki adrese tebliğ edilmesini geçersiz bulmuştur; bu nedenle, kararın öncelikle katılanın bildirdiği en son adresine usulüne uygun şekilde, yasal başvuru yolları ve süresi ile ilgili ihtarlar da eklenerek tebliğ edilmesi, bu adrese tebligat yapılamaması halinde ise güncel MERNİS adresine tebliğ edilmesi, tebligat evrakı ve olası temyiz dilekçelerinin dosyaya eklenerek ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın ilgili makama tevdi edilmesi gerektiğine karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2254 E., 2023/3913 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, OnamaKayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.11.2023 tarihli ve 2023/2254 Esas, 2023/3913 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmadan doğrudan adres kayıt sistemindeki adrese tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; yokluğunda verilen karar ile temyiz dilekçelerinin öncelikle katılanın bildirdiği en son adresine başvurabilecekleri kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde ve "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olarak yapılması, bu adresine tebliğ yapılamaması hâlinde katılanın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.