Hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından verilen mahkûmiyet kararının, sanık ve müdafii temyiz başvurularının reddiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından onanması.
Özet: Sanığın usulüne aykırı ve temyiz sebebi içermeyen dilekçesi reddedilirken, sanık müdafiinin hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik orantısız ceza ve TCK 42. madde ihlali iddialarını içeren temyiz başvurusu esastan incelenmiştir. Yapılan incelemede, Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak sanığın mahkumiyetine dair kurduğu yeni hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiş; bozma sonrası usul ve yasaya uygun bulunan bu karara karşı sanık müdafiinin temyiz istemi reddedilerek hükümler onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1608 E., 2025/2129 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâliHÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulmasıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onamaI. Sanık ...'in Temyiz Talebinin İncelenmesindeAnkara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.12.2025 tarihli ve 2025/1608 Esas, 2025/2129 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığa 19.12.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 09.12.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talebinin İncelenmesindeSanık hakkında bozma üzerine verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, iki ayrı suçtan ceza verilmesinin 5237 sayılı TCK'nın 42. maddesine aykırı olduğuna, verilen cezanın orantılı olmadığına, sanığın öncelikle beraatine olmadığı takdirde ise hakkında tüm lehe olan hükümlerin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Bozma sonrası sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen kararların kaldırılarak yeni hüküm kurulması suretiyle sanığın mahkûmiyetine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.